درگذشت مرحومه  خیرالنساء عبدلی (والده شهيد بزرگوار علي حسيني'>حسيني) را خدمت خانواده هاي داغدار تسلیت عرض نموده، از درگاه خداوند متعال براي مرحومه مغفرت الهي، و براي بازماندگان صبر و شكيبايي آرزومنديم.
 

با گذشت زمان و پیشرفت صنعت و تکنولوژی ، شیوه ی زندگی مردم از سنتی بودن فاصله گرفته ، به سرعت در مسیر صنعتی شدن به پیش می رود و بخصوص کشاورزان و روستائیان را درحسرت دستیابی به چرخه ی مواد غذایی سالم ، مرغوب و خانگی می رنجاند .در اسفاد قدیم پخت نان از تولید گندم و آرد تا رسیدن به سفره ی خانواده همه ی مراحل آن کار دست و بازوی اعضای  هر خانواده بود ولی در عوض نانی سالم و بهداشتی و بدون هیچگونه اسراف و هدر رفت تولید می شد و مثل امروز خبری از نان خشک و کپکی و چرخیِ نمکی نبود که دوباره آنرا وارد  چرخه ی تولید و سبد غذایی کند . کشاورز گندم را بعد از کاشت ، داشت ، و برداشت به اندازه نیاز چندین روزه آسیاب نموده و مازاد گندم را در کَندیکهای بزرگ نگهداری می کرد. کندیک حکم یک سیلوی گندم را داشت که از خاک سفت و قرمز رنگی بنام خاک تنور ، به شکل بیضی ساخته میشد . این کندیکها سرِ پا و در دل دیوار کار گذاشته می شد ، البته آن زمان به جهت چند طبقه بودن خانه ها و استفاده از تیرهای چوبی سنگین و نیز بکار بردن گل و خشت خام ، عرض دیوارها به یک متر هم می رسید . یک سرِ کندیک درب بارگیری آن بود و در سر دیگر آن شبکه ای کوچک برای تخلیه ایجاد می شد . کندیک ، گندم را سرد و بهداشتی و بدور از هرگونه رطوبت با حفظ شرایط دمائی مناسب جهت  ماندگاری عالی  نگه می داشت . ولی صنعتگران سازنده ی سیلو با الگو برداری از نیاکان ما نتوانستند این شرایط را در سیلو ایجاد کنند . بعنوان مثال راهیابی انواع پرندگان و حشرات و به تبع آن فضولات آنها ، نفوذ باران و گرد و خاک رسانا بودن در برابر دمای خورشید و ... را در اغلب سیلوها می توان مشاهده کرد .تهیه خمیر و پخت نان که کار بانوان بود با نیروی بدنی و در حرارت مس

تصوير: معلم رياضي وقت آقاي زراعتكار

از راست: آقایان جعفر حسنی _هادی عظیمی _اسماعیل دادی_علی مصطفایی _ابراهیم صیامی_ابراهیم محمدی_مصطفی یعقوبی _علیرضا نظری_مهدی ابراهیمی _شقایقی و رحیمی میر اباد...

پس از دو سفر با خاطرات خوش و به یادماندنی به شاسکوه ،در ۲۵آذر ۸۸ به همراه محمدعلی غلامی شاگرد ارشد باشگاه کاراته استاد صمصام،راهی سفر به شاسکوه شدیم.اما ایندفعه نه از مسیر دوازده امام و نه از مسیر پیشان شاهرود بلکه راهی سخت و دشوار را انتخاب کردیم.ساعت ۵ صبح از شهرستان قاین به اسفاد آمدیم و ساعت ۶صبح کوله ها را بستیم و از روی یال ابشار چراغان اسفاد بالا شدیم .هوا سرد بود ودر طول مسیر یکی دو دفعه آتش روشن کردیم.مغرور و پر انرژی به راه افتادیم .لباسهای سفید کاراته به شهامت و استقامت ما می افزود...بر این باور بودیم که در این وقت از سال تنها کسانی که به شاسکوه میروند ما هستیم .چون هم هوا خیلی سرد بود و هم خطرات حیوانات درنده وجود داشت. اما به مسیر خود ادامه دادیم و با کشیدن ایبوکی (دم و بازدم )های کیوکوشینی خستگی خود را بدر میکردیم و مثل ببر بر کوه غرش میزدیم....دیدن بزهای کوهی و شغالها و روباه ها و کبک ها از جذابیت های مسیر بود....بعد از ظهر به شاسکوه رسیدیم.من متحیر از قدرت بدنی محمدعلی زاده ی روستا و شجاع مرد همسفر خودم بودم... با رسیدن به شاسکوه با یکدیگر فایت (مبارزه)نمایشی با ضربات صد در صد دادیم....و زیارتهای دو امام زاده را انجام دادیم...هوای ارتفاعات شاسکوه یخبندان بود......زوزه های باد و سرمای هوا ما را روانه خانه ی تازه سازی که به همت بچه های آبیز ساخته شده بود کرد...دو ساعت مانده به نشست روز بود که آتش کردیم و خود را گرم کردیم و سپس به خانه تازه ساز رفتیم....احساس تنهایی در کوه و وحشت از نا امنی منطقه تا حدودی ته دل ما را لرزانده بود....با ذکر و صلوات خوابیدیم.....ساعتی نگذشته بود که در خانه کوبیده شد....وحشت زده شده بودیم و اشهد خود را خواندیم چرا که منطقه از وجود اف

سالهاي نوجواني ما مصادف شده بود با دوران مديريت آقاي سنجري و توران خانم در خانه بهداشت كه از شانس بد ما زخم سالك هم در اسفاد شايع شد و اكثر بچه ها را درگير كرد بخصوص اينكه پشه سالك بيشتر در صورت و دستها نيش زده و ايجاد عفونت ميكرد و آمپولهايي كه براي اين بيماري تجويز شده بود بصورت مناصفه در حاشيه زخم هم بايد تزريق ميشد. زخم سالك نويسنده بر روي گونه چپ بود كه روزانه بعد از مدرسه به خانه بهداشت رفته و دو عدد آمپول در لگن و صورت را تا مدت 15 روز تحمل ميكرديم روزهاي سختي بود بويژه كه بچه بودم و ترس از دكتر و آمپول هم داشتم و از طرفي تزريق آمپول بر روي صورت بسيار دردناك و چندش آور بود ولي با سعه صدري كه در مسئولين خانه بهداشت بود آن روزها را بخوبي پشت سر گذاشتم آرزوي سلامتي و طول عمر باعزت براي پاسبانان سلامت و بهداشت اسفاد داريم.تصوير: آقاي مرتضي حسيني اسفاد

تصوير: آقاي مرتضي عبدي

ذیقعده چنین  مرا  به یاد استسالروز شهادت  جواد   استتنها    پسرِ      امامِ     هشتمدست   کرمش  بسی مراد  استهشت   ساله   امام   بعد  بابااو را  که  ز  بهترین  عِباد  استای  میوه   قلب  باغ  هستی !این خانه به  دیدن تو شاد  استهفده   سِنه    با    امامت   اواین رشته که محکم و سِداد استروزی که  به  طوس  آمدی  توهر چند که قصه اش ، زیاد  استاز هر در بسته  رد شدی  زودراه  تو  مگر  از  این  بلاد  استوقتی که پدر ، به  حُجره  آمداز شدت  زهر در  شِداد   استزانو    زده ای   ،   کنار     باباحالا که نه قیل و قال  و داد استتو آمدی  از  مدینه  آن   روزروزی  که  پدر  اسیر  باد   استاز جود   و سخای  تو   زبان زدهر رنگ و زبان و هر نژاد استامروز     ز   کاظمین   نسیمیآن جا  که  قرین  باغ  داد  استاز  حِرز  جواد  گفته اند  چوندل  گرمی  و  قوَت و  عِماد استهر  عالم  و  عارف   و هنرمندمُحتاج   تو   در  پُل   معاد   استاین شعر" شمیم"  چو 

همسر مرحوم كربلايي محمد عابديني

گاه آن آمد که با مردان سوی میدان شویم                یک ره از ایوان برون آییم و بر کیوان شویمراه بگذاریم و قصد حضرت عالی کنیم                       خانه پردازیم و سوی خانه ی یزدان شویمامسال كربلايي حسين محمدي و همسر محترمه، تنها مسافران سرزمين وحي از اسفاد ميباشند پيشاپيش زيارت خانه امن الهي گواراي وجودشان باد.

آقاي ابراهيم صادقي فرزند مرحوم ملاحسن، در صنف كاميونداران قرار گرفته اند و در تمام محورهاي داخلي كشور تردد دارند دوستان و همشهرياني كه براي حمل بار به كاميونت نياز داشتند با شماره 09158977912تماس حاصل فرمايند.

اين قطعه سنگ حدودا 3 كيلويي توسط آقاي هادي اسماعيلي كشف و قسمتي از آن در تهران تراش خورده و فرآوري شده كه قيمت هر نگين آن بدون ركاب، بين 80 تا 100 هزار تومان به فروش رسيده است.

دو  در                              do    darبا سلاممنظورم اون دودری که تهرانی ها میگن نیست که یکی و بپیچونیم .در اسفاد ، دو در یک نوع تله برای گرفتن کبک است که از بوته کمای کوهی تهیه می شود. بوته کمای کوهی گیاهی بسیار مقاوم دارای پیازی قوی و بزرگ است  که  هم اکنون نیز در کوههای اسفاد وجود دارد. دو در که شبیه دربچه ویا  پنجره دو لنگه کوچک است از تنه و ساقه این گیاه تهیه می شود. به این شکل که قسمتی از ساقه را برای بازوان و اسکلت دودر و قسمتی دیگر از تنه این گیاه را که دو قسمت شده برای درب های این تله استفاده می کنند و با نخ تنگستن محکم می بندند و با چوب هایی کوچک گره های نخ را قفل می کنند. برای کار گذاشتن دودر ، ابتدا گودالی به اندازه دو یا سه عدد کبک حفر می کنند و سپس دو در را روی گودال قرار می دهند و با خس و خاشاک نرم ، استتار می کنند و برای هدایت کبک با خاشاک راهرویی ایجاد می کنند تا کبک به طرف تله هدایت  شود و گاهی اوقات از دانه پاشی و خود کبک بعنوان طعمه نیز استفاده می کنند.گرفتن کبک بعنوان تفریح امری مرسوم بوده و اکثر جوانان  قدیم به این کار می پرداختند و خیلی ها کبک را در خانه نگهداری می کردند و یا از گوشت لذیذ آن استفاده می نمودند. کبک ها پرندگانی زیبا و نغمه سرا هستند و معمولا برای پیدا کردن آب و دانه در کوهپایه زندگی می کنند  و در اسفاد نیز کوهپایه سلیمونی . تگ دره گلستوو . به زه لشکر و خاک تنور . پیزه پل . بونی جی و پوشون شه رود و کال کلوو  پاتوق کبک است . اسفادیها

سفر به شاسکوه سال۸۶ به همراه آقایان مصطفی حکمتی پور ،میثم حکمتی پور،جواد واحدی،حجت واحدی،مسعود عظیمی،وحاج خداداد حکمتی پور عزم زیارت شاسکوه را کردیم...اما بدلیل اینکه ما جوان ها راه شاسکوه را که از پیشان شاهرود اسفاد بود بلد نبودیم برای راه بلد و راهنما حاج خداداد که اعلام آمادگی کردند و از قدیم مسیر را بلد بودن راهی سفر کردیم...به رسم قدیم یک بزغاله را از حاج خداداد خریدیم و با خودمان نیز بردیم...صبح زود بار وبنه را بستیم و با پای پیاده حرکت کردیم...در محل بشکه قیری که در پیشان شاهرود اسفادهست(معروف به بشکه علامت) توصیه های راهنمای باتجربه حاج خداداد را شنیدیم و پس از استراحت کوتاه با کوله های پشتی خود حرکت کردیم...اما در ابتدای راه مشکلی پیشامد و علی رغم اینکه ما شنیده بودیم که در مسیر زوار به شاسکوه گوسفندانی که کاروان ها باخود میبرند به طور خودکار دنبال کاروان حرکت میکنن،شاهد این بودیم که بزغاله علاوه بر اینکه دنبال ما نمی اید برخلاف ما نیز حرکت میکند.که مجبور شدیم در ان سربالایی سخت بزغاله را بر دوش بگیریم که این کار به گردن من و آقا مصطفی افتاد که بیشتر سهم آقا مصطفی شد.پس از دو ساعت که بر ما به سختی گذشت به ارتفاعات کوه رسیدیم اما با توجه به تجربه کم دوستان آب ها تمام شده بودو تشنگی بر ما غالب شده بود.اما هنوز یک سوم راه بودیم...و تازه در ارتفاعات روبروی اسفاد رسیده بودیم و حدود ۱۵ قله کوچک اندازه قله مزار آشی اسفاد با سربالایی و سرپایینی هایش برای رسیدن به شاسکوه روبروی ما بود...گروه تشنه شده بودن و آبها تمام شده بود... اما راهنمای گروه ما را امید میدادن و میگفتن قله بعدی شاسکوه هست ...این باعث میشد تا با تشنگی زیاد قله ها را بپیماییم .... سنگینی بزغاله ی ب